We maakten de oversteek van het eiland Milos naar Peloponnesos, het grote schiereiland in het zuiden van het Griekse vasteland. We zijn eerder langs de kust van Peleponnesos gevaren. Voor zeilers bestaat het zuiden van de Peloponnesos uit een aantal lange “vingers” die ver de zee in steken. Je moet dus per boot grote kapen en baaien omvaren. Het landschap verandert onderweg voortdurend, ons viel ook nu weer op hoe afwisselend deze kust is:
- steile bergketens die vrijwel rechtstreeks uit zee oprijzen;
- rustige vissershavens en levendige havensteden;
- olijfgaarden, citrusbomen en droge rotsachtige kapen;
- plaatsen die verbonden zijn met de geschiedenis van het oude Griekse rijk zoals het oude Sparta, het Byzantijnse Rijk en de Griekse onafhankelijkheidsstrijd.
We hebben deze 6 plekken bezocht:
1. Velanidia
Velanidia is een klein, traditioneel dorp aan de oostkant van het schiereiland Maleas. Er was een heel kleine haven waar een visserboot lag en dat was het. Dus het bestaat echt nog, rustige plekken waar je bijna alleen bent!
Met de drone kun je zien hoe prachtig deze kleine haven ligt:
Ik zag op de dronebeelden dat er een dorpje tegen de helling is gebouwd. De witte huizen leken vanaf het water tegen de berg aangeplakt. Het leek mij leuk om daarheen te gaan wandelen om het dorpje te verkennen.
De wandeling startte bij deze boom vlakbij de haven en ik kwam meteen al een prachtige muurschildering op een muur van een verlaten gebouwtje.
De eerste huizen kwamen in beeld, maar het oude dorp met de witte huizen tegen de helling was waar ik heen wilde en die zag je ook steeds dichterbij komen:
In het oude dorpje was het rustig, met deze warme temperaturen zat iedereen koel binnen, dus ik liep alleen door de straten met. Met deze kleine kitten die nieuwsgierig kwam kijken.
Echt mooi om hier te zijn geweest!
2. Neapolis
Neapolis of Neapoli ligt aan een beschutte baai aan de zuidkant van Laconia. De naam betekent letterlijk “nieuwe stad”. Neapolis ligt aan het hoofd van een brede baai en is daarmee een natuurlijke havenplaats.
Het heeft een lange boulevard met cafés, restaurants en stranden. Je ziet hier de kade waar je aan kunt liggen en de stad. Niet heel bijzonder, voor zeilers is het een praktische plek om boodschappen te doen.
Of in dit geval beschutting te zoeken. Want de wind trok een paar dagen aardig aan, waardoor er pittige golven tegen kwamen. Dus we hebben hier verwaaid gelegen. Er kwamen ook nog een paar andere boten bij langs de kade, die hier ook schuilden.
Accordeon op de catamaran
Een Franse zeiler lag voor ons, een aardige man, hij was benieuwd hoe een catamaran eruit zag, dus we nodigden hem uit op onze boot voor een rondleiding. Hij vroeg of hij als bedankje een stukje mocht spelen op zijn accordeon op onze boot. Dat vonden wij natuurlijk heel leuk en zo hadden we een gezellige avond met originele muziek!
3. Gythio
Gythio is een kleurrijke havenstad met neoklassieke pastelkleurige huizen, tavernes langs het water en vissersboten. We waren meteen gecharmeerd van dit leuke stadje:
De haven van het oude Sparta
Hoewel Sparta zelf landinwaarts lag, was Gythio in de oudheid zijn belangrijkste haven. Via Gythio onderhield Sparta contacten met andere delen van Griekenland en het Middellandse Zeegebied.
Het scheepswrak Dimitrios
Ten noorden van Gythio ligt op Valtaki Beach het roestige wrak van de Dimitrios.
De Dimitrios was een relatief klein vrachtschip van ongeveer 67 meter lang, gebouwd in 1950.
Op 4 december 1980 voer de Dimitrios de haven van Gythio binnen omdat de kapitein ernstig ziek was en medische hulp nodig had. Daarna stapelden de problemen zich op: financiële problemen, problemen met de bemanning, defecten aan de motor en claims van schuldeisers. Uiteindelijk werd de bemanning ontslagen en bleef het schip in Gythio achter.
Maandenlang lag het schip daar vrijwel verlaten. Door lekkage begon het over stuurboord te hellen en ook de landvasten gingen achteruit. De havenautoriteiten wilden daarom dat het schip buiten de haven werd gelegd. De eigenaren reageerden nauwelijks.
In november 1981 sloeg het tijdens slecht weer los en werd het een paar kilometer meegevoerd. Het werd nog tijdelijk verankerd, maar ook dat hield niet. Uiteindelijk dreef het schip opnieuw weg en strandde het op 23 december 1981 op Valtaki Beach. Niemand heeft het daarna nog geborgen.
En zo ligt het er ruim 44 jaar later nog steeds.
Inmiddels is de Dimitrios ernstig aan het vervallen. De zee en corrosie hebben de afgelopen jaren grote delen van het schip aangetast en delen van de constructie zijn ingestort. Ik heb nog even gekeken wat het laatste nieuws was en in 2026 werd opnieuw bericht dat het beroemde wrak langzaam verder uit elkaar valt.
4. Kalamata
Kalamata heeft de hoge bergen van de Taygetos op de achtergrond. Het is een van de belangrijkste steden in het zuiden van de Peloponnesos.
Wereldberoemd door de olijf
De naam Kalamata is onlosmakelijk verbonden met de donkere, amandelvormige Kalamata-olijf. Zowel Kalamata-olijven als olijfolie uit de streek hebben een beschermde Europese herkomststatus.
Belangrijk in de onafhankelijkheidsstrijd
Kalamata was in maart 1821 een van de eerste grote Griekse steden die tijdens de opstand tegen het Ottomaanse Rijk werd bevrijd.
De zakdoekdans
De stad organiseert jaarlijks het Kalamata International Dance Festival en heeft een opvallend actieve culturele sector. Kalamata gaf ook zijn naam aan de traditionele Griekse dans Kalamatianos. Deze dans wordt in heel Griekenland uitgevoerd, meestal in een kring of open rij.
5. Sparta
Sparta ligt niet aan zee, maar is vanuit Kalamata goed als uitstap te bezoeken. We wilden het beroemde Sparta wel eens bezoeken, dus we hebben een auto gehuurd om daar heen te gaan. De havenmeester vertelde ons dat de oude weg naar Sparta de bergen heen het mooiste was, dus die hebben we uitgezocht en hebben we gereden. Het was echt geweldig!
Een militaire samenleving
Het oude Sparta stond bekend om zijn streng georganiseerde samenleving en militaire opvoeding. Spartaanse jongens doorliepen vanaf jonge leeftijd de zogenoemde agoge, een door de staat georganiseerde opleiding.
De beroemde Spartaanse burgers vormden slechts een klein deel van de bevolking. Het landbouw- en productiewerk werd grotendeels verricht door de onderworpen bevolking, de heloten.
De 300 van Leonidas
Koning Leonidas werd beroemd door de Slag bij Thermopylae in 480 voor Christus. Hij vocht daar met een kleine Griekse strijdmacht, waaronder zijn persoonlijke garde van 300 Spartanen, tegen het veel grotere Perzische leger.
De oude stad oogt bescheiden
Bezoekers verwachten soms enorme tempels en muren, maar Sparta liet relatief weinig monumentale bouwwerken na. De oude Spartanen richtten zich meer op hun leger en staatsinrichting dan op indrukwekkende architectuur.
Het moderne Sparta is zeer planmatig gebouwd
De huidige stad heeft brede, rechte straten en pleinen. Ze is opgezet volgens een regelmatig stedenbouwkundig patroon. De huidige stad werd in de negentiende eeuw opnieuw opgebouwd vlak bij de resten van het antieke Sparta.
Mystras, een middeleeuwse stad
Op enkele kilometers van Sparta ligt Mystras, een indrukwekkende stad tegen een berghelling. Mystras was vanaf de dertiende eeuw een belangrijk Byzantijns machtscentrum.
Toen het moderne Sparta vanaf 1834 werd opgebouwd, verhuisden veel inwoners van Mystras naar de nieuwe stad. Daardoor is het nu verlaten. Doordat het tegen een berghelling ligt is het lastig te bezoeken, maar met de drone is alles goed vanuit de lucht te bekijken 😉
6. Pylos
Pylos ligt aan de enorme en vrijwel afgesloten Baai van Navarino.
Een beslissende zeeslag
In 1827 vond in de Baai van Navarino een grote zeeslag plaats. Een gecombineerde Britse, Franse en Russische vloot vernietigde een groot deel van de Ottomaans-Egyptische vloot. De slag droeg sterk bij aan het ontstaan van een onafhankelijke Griekse staat.
Het binnenvaren in Pylos is vanwege de ruige kust, heel bijzonder. Ik heb het gefilmd:
We lagen prima rustig aan een steiger en zijn uit eten geweest in het stadje. Op een muur in de haven stond deze ‘stempel’: No border, no Master’. Erg passend bij de mentaliteit van veel zeilers, ze zoeken vrijheid en autonoom zijn door het water op te gaan.
En dit was het laatste plekje dat we in Peleponnesos aangedaan hebben, voordat we afreisden naar de 3 Ionische eilanden: Zakyntos, Kefalonia en Lefkas. Over dit bezoek schrijf ik een volgende keer!
