Vanuit Peloponnesos maakten we de oversteek naar Zakynthos de eerste van drie Ionische eilanden die we zouden gaan bezoeken aan de westkant van Griekenland.
We hebben eerder deze eilanden bezocht, toen van vanuit Albanië via Corfu bij deze eilanden kwamen. En ze staan zeker bovenaan de lijst van favoriete plekken van Griekenland, dus fijn om ze nog een keer te bezoeken. En dit keer zou op elk eiland vrienden meevaren!
Dit zijn de 9 plekken die we bezocht hebben:
Terwijl we aan het varen waren vanuit Peloponnesos, zagen we een duidelijke overgang van het water naar het Ionische zeewater. En we kregen land in zicht bij Zakynthos.
Onze vrienden Margo en Robert zijn een week met ons meegevaren. Zij zijn al vaker meegevaren met Horizon, bijvoorbeeld aan de Côte d’Azur.
We hebben veel geankerd die week, omdat je dan fijn kan zwemmen (in plaats van in een haven) en het is ook wat cooler vanwege de wind op het water. ’s Nachts zetten we het ankeralarm, zodat we gewaarschuwd worden als de boot buiten de cirkel gaat driften. En hier zie je hoe het anker ophaal ritueel gaat: soms zijn we gedraaid in de nacht en vraag ik Gilles op de motor mee te helpen om de ketting weer voor de boot te krijgen!
- Blue Caves op Zakynthos
De Blue Caves zijn de bekendste attractie van Zakynthos. Het gaat niet om één grot, maar om een reeks natuurlijke grotten, tunnels en bogen die door erosie uit het witte kalksteen zijn gevormd. Het bijzondere blauw ontstaat doordat zonlicht via het heldere water op het lichte gesteente en de zeebodem wordt weerkaatst. Daardoor lijken water én rotswanden soms bijna elektrisch blauw. Hier zie je Horizon liggen vlakbij de Blue Caves.
Het kan daar zo druk worden met toeristische boten en deze schipper was wat te dicht bij onze catamaran gekomen met zijn boot voor anker, hij wilde graag beide boten beschermen en sprong op onze dinghy om de boot af te duwen!
2. Zakynthos stad
Onze laatste stop op Zakynthos was Zakynthos stad, ook wel Zante Town genoemd, in de haven. Het historische centrum werd bij de zware aardbeving van 1953 vrijwel volledig verwoest. Bij de wederopbouw is geprobeerd de Venetiaans-Ionische uitstraling terug te brengen, waardoor je nu weer veel arcades, lichte gevels en grote pleinen ziet.
Er was volle maan die avond en dan zie je goed wat een verschil het is om bij nachtvaren het licht te hebben van de maan, je ziet echt veel meer van je omgeving!
We hadden diesel nodig, ongeveer 1x per kwartaal tanken we 600 liter diesel en er was een mobiele kleine tankwagen die ons kon helpen. Heel fijn!
Aan boord kwamen onze vrienden Herbert en Yvon uit Meerkerk. Wij kennen hen als dorpsgenoten en ze waren nog nooit op de catamaran geweest. Dus een leuke gelegenheid om dit nu te doen op de Ionische eilanden! We hebben voor de hele week boodschappen gedaan om zelf te koken, wat dat is handig als je veel gaan ankeren. Maar de start deden we in een geweldig sushi restaurant in Zakynthos stad. Ik geloof 80 stuks sushi voor ons 4-en en als dank kwam de eigenaar ons een toetje van de zaak brengen: weer sushi!
De eerste vaartocht ging van Zakynthos naar het zuiden van het eiland Kefalonia en meteen een groep dolfijnen voor de boeg. Dat was een fijne start voor Herbert en Yvon en wij waren ook blij ze weer te zien!
We hadden goede wind, dus de oversteek van zo’n 4 uur ging heel voorspoedig.
3. Argostoli op Kefalonia
Argostoli is de hoofdstad van het eiland Kefalonia en is een echte, levendige Griekse stad met winkels, cafés, pleinen en een lange boulevard langs het water. Bij zeilers is het heel populair, omdat er een grote beschutte baai bij de stad ligt.
We konden aan de kade van de stad aanmeren en Yvon en Herbert vonden het leuk om mee te werken en te leren aanleggen en zeilen!
Schildpadden
Argostoli is ook bekend om de vele schildpadden die hier het hele jaar door zwemmen. Dat heeft te maken met de lange, ondiepe en beschutte baai. Het water is rustig, er zijn regelmatig vissers dus er is voedsel genoeg en er zwemmen een paar honderd schildpadden door de hele baai.
Het zijn dikkopschildpadden – Caretta caretta, in het Engels loggerhead sea turtle. Ze heten zo vanwege hun relatief enorme kop en krachtige kaken, waarmee ze onder andere schelpdieren en andere harde prooien kunnen kraken.
Ze zijn echt groot. Een volwassen Caretta caretta wordt doorgaans ongeveer 75 tot 105 cm lang en kan zo’n 90 tot 160 kilo wegen. Wanneer je er eentje ziet zwemmen, is het formaat veel indrukwekkender dan op foto’s.
Wij zagen een aantal mensen op de kade naar beneden kijken en warempel, daar zwommen zo’n 3 schildpadden op een paar meter bij ons vandaan! Echt tof om te zien! We hebben ze kunnen filmen:
Het werd lunchtijd en op het gezellige plein in de stad streken we neer om een Griekse lunch te nemen.
We voeren naar de oostkust van het eiland en zijn in het noorden van Kefalonia naar het eiland Ithaki gegaan om daar te ankeren
4. Ithaki
Ithaki — in het Nederlands meestal Ithaka genoemd — is groen, bergachtig en sterk ingesneden door baaien. Daardoor oogt het eiland vanaf het water groot en ruig.
Ithaki is vooral beroemd als het thuisland van Odysseus uit de roman de Odyssee van Homerus, waar toevallig in 2026 door regisseur Christopher Nolan een succesvolle film van gemaakt is. Na de Trojaanse Oorlog zwerft Odysseus tien jaar rond voordat hij uiteindelijk terugkeert naar zijn vrouw Penelope en zijn koninkrijk Ithaka. Daardoor is Ithaka door de eeuwen heen bijna synoniem geworden met thuiskomen na een lange reis.
We zijn gaan ankeren aan de westkant van Ithaki in Polis Bay, een kleine beschutte baai met een kiezelstrand. Met de dinghy zijn we naar een kleine vissershaven gegaan. Daarna volgde een wandeling naar boven, naar het plekje Stavros.
Op het dorpsplein hebben we wat gedronken bij een restaurantje, waar een grappige boom midden op het terras stond. We hebben in Stavros ook de Grieks-Orthodoxe kerk bezocht.
5. Mytikas
Tot nu toe hadden wij samen al deze plekken al een keer bezocht, maar nieuw was voor ons de plek Mytikas aan de oostkant boven Ithaki. Het ligt naast het eiland Lefkas, maar ligt op het vaste land op eensmalle landtong.
We vonden het een bijzondere plek met alle gekleurde huizen op de landtong en zijn er even voor anker gegaan voor een lunch en ik heb de drone ook laten vliegen boven de landtong:
6. Meganisi
Tussen het eiland Lefkas en Mytikas ligt nog een eiland: Meganisi. Het is maar 22 km² en wordt vaak overgeslagen door toeristen, waardoor het een rustig en groen eiland is gebleven. Met fantastische heldere kleine baaien waar je goed kunt ankeren. Het wordt wel snel ondiep langs de kust, dus om te zorgen dat we op 1 plek bleven met de boot legden we drijflijnen aan, die we aan bomen en rotsen bevestigen. Zo bleven we stabiel op 1 plek.
Ook fijn voor Herbert die in deze vakantieweek een schaakles ging geven aan talentvolle jongeren. Dat kon hij nu rustig doen vanaf het schip.
7. Nidri op Lefkas
Daarna het laatste zeiltochtje voor Yvon en Herbert: naar het eiland Lefkas, naar de Nidri baai. Leuke tocht, met chillen op het voordek met af en toe een kopje koffie door het raam aangegeven 😉.
De Nidri baai is groot, het is een soort beschut binnenzee-landschap: groene heuvels van Lefkas om je heen met kleine beboste eilandjes. Daardoor lijkt het water bijna meer op een groot meer dan op de Ionische Zee. Er liggen hier richting de 100 boten voor anker.
Nidri ziet eruit alsof het al eeuwen een belangrijk havenstadje is, maar rond het begin van de twintigste eeuw stonden er in het hele gebied maar een handvol huizen. De grote ontwikkeling kwam pas met toerisme en later helemaal door de komst van Onassis. De Griekse scheepsmagnaat Aristotle Onassis kocht het eiland Skorpios vlakbij de Nidribaai in 1963. Daardoor verschenen ineens internationale beroemdheden, staatshoofden en de jetset in dit tot dan toe tamelijk onbekende stukje Lefkas. De gemeente Lefkada beschrijft zelfs hoe Nidri zich hierdoor ontwikkelde tot het soort toeristische plaats dat men wel het ‘Cannes van Lefkada’ noemde
Middenin de Nidri baai gingen wij ankeren en deden nog een laatste ‘ankerborrel’ met Herbert en Yvon, voordat zij de taxi naar het vliegveld op Lefkas bestelden om terug te gaan naar Nederland!
Ze hebben een review geschreven in een gastenboek van hun ervaringen van een week aan boord!
Suzanne en Berend-Jan
Aan boord kwamen vervolgens Suzanne en Berend-Jan. Zij hebben eerst een week een hotel geboekt in de Nidri baai en daarna kwamen ze een aantal dagen bij ons aan boord om mee te varen op Lefkas.
Ik ken Suzanne al sinds ik 4 jaar ben en zij heeft een leuke beker laten maken voor mij, met een foto in de sneeuw toen we een jaar of zes waren!
8. Sivota baai
We vertrokken vanuit de Nidribaai en zeilden naar de Sivota baai die daar net onder ligt.
Sivota ligt aan de zuidoostkant van Lefkas, de baai snijdt zó diep het eiland dat de gemeente Lefkas hem omschrijft als een baai die op een fjord lijkt.
Het interessante is dat Sivota niet echt is uitgegroeid tot een grote badplaats. Er zijn geen enorme hotels of brede stranden rondom het centrum. Het dorp heeft zich vooral rond de haven ontwikkeld. Daardoor bestaat het leven er uit boten, tavernes, terrassen en een paar winkels.
We gingen lunchen bij het bekendste restaurant: Twelve Gods.
En later gingen we nog borrelen in het plaatsje Fiskardo wat wel het Monaco van Griekenland wordt genoemd.
9. Agios Nikitas
We zijn al vaker op het eiland Lefkas geweest, maar vooral aan de oostkant en zuidkant. De noordkant en westkant nog niet zoveel. Suzanne en Berend hadden bij hun hotel een huurauto geboekt, dus we gingen een ritje maken door het binnenland naar Agios Nikitas aan de westkust.
En het is daar echt een ander Lefkas. Want aan de oostkant draait alles om beschutte baaien en zeilboten; bij Agios Nikitas krijg je ineens de ruige, open Ionische Zee, steile groene hellingen en felblauw water.
Agios Nikitas is oorspronkelijk een vissersdorp en heeft de kleine schaal nog steeds behouden. We vonden het felblauwe water heel mooi daar, dus we zijn op een klein terrasje gaan zitten om de mooie omgeving te bekijken.
In het noorden van het eiland gingen we lunchen bij een mooie hippe plek, die ook strandbedden had.
Laatste stop in de Nidri baai
Tot slot van de trip van Suzanne en Berend vaarden we terug naar de Nidribaai en gingen we daar voor anker voor een gezellige avond BBQ-en op de boot.
Toen we het anker ophaalden, zag je dat we flink in zeegras hadden gelegen, want dat zat helemaal om het anker!
We gingen een haven in aan de oostkant van de Nidri baai, maar alle leuke restaurantjes zitten aan de westkant. Dus we gingen met het dinghy naar het strand daar.
We hebben cocktails gedronken op het strand en gingen samen met Suzanne en Berend een laatste gezellige avond tegemoet in het bekende restaurant Mamma Mia. Inclusief ABBA-muziek, borden gooien (hoppa!) en veel lekker Grieks eten!
Ook Suzanne en Berend schreven een review in ons gastenboek over hun ervaringen aan boord!
