Het bezoek aan de Balearen (Menorca, Mallorca en Ibiza) was heel fijn. En toen we aan de westkust van Ibiza waren staken we over naar het vaste land van Spanje. Tussen Denia en Benidorm gingen we voor anker, bij de plaats Cap de la Nau.
Hier zouden we vrienden ophalen die vanuit Nederland aan boord kwamen om mee te varen naar Allicante, waarna wij weer verder zouden varen langs de oost-en zuidkust van Spanje. Dit is de route die we na Ibiza in Andalusië gevaren hebben:
Herbert en Max aan boord
Na de oversteek uit Ibiza, kwamen we tegen de schemering aan in Cap de la Nau waar we voor anker gingen. De volgende ochtend zag je de kliffen pas echt goed. Mooi!
Herbert en zijn zoon Max kwamen met de huurauto naar deze baai aan de Costa Blanca waar we afgesproken hadden om hen op te halen. Onder aan de steile kliffen was een keuk klein strandje om als eerste Max te begroeten met de dinghy, die stond te wachten. Herbert zou de huurauto gaan terugbrengen en hem zouden we daarna weer met de dinghy ophalen.
Terwijl we met Max wegvoeren met de dinghy naar de catamaran heeft Herbert ons gefilmd vanaf de autoparkeerplaats die een stuk hoger lag op de kliffen. Mooi gezicht zo om de dinghy te zien varen!
Mirador
Natuurlijk eerst even relaxen voorop het schip met wat koffie in het zonnetje op de kussens.
Herbert en Max vertelden over de mooie uitzichten die ze met de huurauto hadden gezien. Zo’n uitzichtpunt wordt een Mirador genoemd, en interessant is dat daar vaak 15e en 16e eeuwse uitkijktorens staan. Ze worden in het Spaans ‘torres vigía of torres de vigilancia’.
Deze torens maakten deel uit van een bijzonder communicatienetwerk, lang voordat er telefoons, radio’s of radar bestonden.
Vanaf strategische plekken op de kliffen hielden wachters de Middellandse Zee in de gaten. Zodra er gevaar dreigde (piraten, kapers vanuit Noord-Afrika slecht weer, etc), konden ze de volgende toren waarschuwen. Overdag met spiegels en rook, ’s nachts met vuur. Zo kon het waarschuwingssignaal sneller reizen dan een ruiter te paard over de lange afstanden langs de kust.
Calp
We lichten het anker en voeren naar de plaats Calp om daar te ankeren en zwemmen. Je ziet op de achtergrond de enorme rots die hier als een reus uit de Middellandse Zee oprijst: de Peñón de Ifach. Deze is 332 meter hoog.
Ook wel weer een handig uitkijkpunt voor zeevaarders en een goede Mirador om piraten te spotten. Wat overigens niet altijd veiligheid garandeerde. Bijvoorbeeld in in 1637 werden bij een aanval maar liefst 315 inwoners gevangengenomen hier in Calp en naar Algiers gebracht.
Benidorm
Bij Benidorm denk je meteen aan hoge flatgebouwen en veel toeristen. En dat is ook zo, maar rondom Benidorm kun je prima rustige stranden vinden waar je voor anker kunt gaan. Zoals hier:
Nieuw zonnepaneel
Herbert en Max stapten in Alicante weer van het schip af om terug te gaan naar huis. Het was erg leuk om samen met hen op te trekken aan boord!
En in Alicante hadden we ook nog wat te doen! Namelijk het zonnepaneel ophalen dat we hadden laten bezorgen in Nederland. Dat zit namelijk zo: in Griekenland is begin dit jaar ons zonnepaneel kapot gegaan. We kregen het nergens voor elkaar om een nieuw zonnepaneel te vinden. Ik bedacht, wellicht kan het tweedehands via Marktplaats en er bleek in Groningen iemand een zonnepaneel dat erg lijkt op die van ons, te koop aan te bieden.
Herbert heeft familie in Groningen, hij heeft het zonnepaneel daar voor ons opgehaald met zijn auto. Max heeft het ingepakt en ze hebben het naar Breda gebracht, waar 2x per week een vrachtauto naar Alicante rijdt voor mensen om spullen te versturen. Groupage heet dat. En voor € 75 namen zij ons zonnepaneel mee. En nu stond het daar te wachten op ons in de opslag van Alicante.
We hebben een busje gehuurd om het te gaan ophalen.
En Gilles heeft vervolgens het kapotte zonnepaneel in de haven van Alicante vervangen voor deze nieuwe (want het bleek nog nooit gebruikt te zijn geweest!).
Ja, als je reist en zaken gaan kapot aan boord, dan is het lastig om iets te bestellen (waar laat je het bezorgen) of om iets te vinden. Maar met hulp van fijne vrienden is het gelukt!
Alicante / Santa Pola
Alicante bleek heel leuk te zijn! Levendig stadje met een leuk aquarium. Deze inktvis was flink aan het zwemmen.
En er is ook een grote vissersgemeenschap.
Tabarca
Voor de kust van Santa Pola ligt het eiland Tabarca. Daar hebben we nog een paar dagen geankerd, want het lag mooi beschut en was een heel apart eiland om te zien. Hier is de drone video die we gemaakt hebben:
Eeuwenlang was het eiland vrijwel onbewoond. Door zijn strategische ligging voor de Spaanse kust werd het regelmatig gebruikt door piraten en smokkelaars. Vanuit het eiland konden ze schepen aanvallen die langs de kust voeren.
In de achttiende eeuw besloot de Spaanse koning Karel III daar verandering in te brengen.
In 1770 liet hij een versterkte nederzetting bouwen, compleet met dikke stadsmuren, toegangspoorten, kanonnen en verdedigingswerken.
Maar wie moesten daar wonen?
Dat werden families van Italiaanse afkomst, oorspronkelijk uit Genua, die eerder op het eiland Tabarka voor de kust van Tunesië hadden gewoond. Daar handelden ze onder andere in rood koraal. In 1741 waren veel van deze bewoners gevangengenomen en tot slaaf gemaakt.
De Spaanse kroon wist hen uiteindelijk vrij te krijgen. Ze kregen een nieuw bestaan op het Spaanse eiland, dat de naam Nueva Tabarca kreeg, als herinnering aan hun vroegere woonplaats.
Zo ontstond dit bijzondere Italiaans-Spaans eilanddorp.
We voeren verder langs de kust en in Torrevieja gingen we voor anker en zagen deze prachtige zonsondergang.
Toen we de volgende dag gingen fietsen, kwamen we veel mooie stranden tegen en ook deze Playa Seniors. Het viel ons ook al op dat langs de Costa Blanca er veel gepensioneerden/overwinteraars zijn.
The Plastic Sea in Ameria en Almerimar
Met 320 dagen zon per jaar langs de kust van Almería verbaasde het ons niet dat hier ontzettend veel groenten en fruit worden verbouwd. Denk bijvoorbeeld aan tomaten, paprika’s, komkommers en meloenen. Het grootste deel hiervan wordt naar allerlei landen in Europa geëxporteerd.
Dankzij het water dat vanuit de bergen komt, is er voldoende grondwater beschikbaar. Maar om de gewassen te beschermen tegen de felle zon en de zoute zeewind, worden ze in kassen geteeld. En dus begonnen we langs de kust steeds meer witte en grijze plastic overkappingen en kassen te zien. Niet bepaald een fraai gezicht!
Sinds de eerste kassen in 1974 verschenen, is het gebied enorm gegroeid. In 2022 besloegen de kassen maar liefst 115 km², verspreid over tien gemeenten. Urenlang zagen we vanaf zee de schittering van het doorzichtige plastic.
Het zou het enige door mensen gemaakte bouwwerk zijn dat vanuit de ruimte zichtbaar is wanneer je naar de aarde kijkt (zie hieronder). Dit gebied in het zuiden van Spanje wordt dan ook wel El Mar de Plástico genoemd: de Plastic Zee.
Dat is toch iets heel anders dan waar je aan denkt bij de term ‘plastic zee’. Maar hier in Zuid-Spanje bestaat die dus echt!
Gelukkig kwamen we ook dolfijnen tegen voor de kust, dat gaf weer wat echte natuur 😉.
Adra
De prijzen van de havens langs de kust waren pittig, bijvoorbeeld € 140 per nacht in Alicante. Daarom hebben we veel geankerd, maar in Andalusie zagen we bij de plek Adra een haven voor € 35. En we hadden nog veel klusjes te doen (zeilspullen kopen en reparaties) voor de Atlantische oversteek die we eind november willen doen. Dus meteen voor 5 dagen deze haven geboekt om de klusjes te kunnen doen.
De havenmeester zei: ‘Jullie hebben geluk, morgen start onze feestweek, 5 dagen allerlei festiviteiten!’.
En dat bleek hartstikke leuk: een foam party voor de kinderen bijvoorbeeld:
Een dag in traditionele Spaanse kleding lopen:
Of een processie, waarbij eerst iedereen naar de kerk gaat en dan om 20.30u de optocht begint:
Je ziet in de video hieronder de Spaanse traditie waarbij mensen tijdens de processie duizenden papelicos (kleine gekleurde papiertjes) vanaf balkons gooien als eerbetoon aan Maria. Het is een teken van eerbied, devotie en feestvreugde. Het lijkt op de gewoonte om bloemenblaadjes over een heiligenbeeld uit te strooien.
En elke dag muziek bij de haven, kermis en lekker tapas eten in de pop-up restaurants in de omgeving. Kortom, van alle klusjes kwam niet veel, we waren veel te druk om op pad te gaan naar alle festiviteiten.
De muziek was overigens wel erg hard in de haven elke dag, maar daar zijn ook weer oplossingen voor 😉:
Benalmadena
Na 5 dagen gingen we weer verder langs de kust van Andalusië. Het begon harder te waaien, dus we moesten toch weer een haven in, ankeren aan de zuidkust ging niet. Ik zag de haven van Benalmadena, maar op de zeilers app zag de haven er wat gek uit. Er leken eilandjes in de haven te liggen?
Bij het nazoeken op internet bleek het een bijzonder staaltje havenarchitectuur. Tussen de ligplaatsen liggen verschillende kunstmatige eilanden met prachtige witte gebouwen.
De architectuur is een mengeling van Andalusische, Moorse en mediterrane stijlen. Je ziet koepels, torentjes, bogen, dakterrassen en sierlijke balkons.
Door de smalle waterwegen, bruggetjes en boten die rondom de gebouwen liggen, heeft het geheel iets weg van een combinatie van Venetië en een Arabisch paleis.
Opvallend is ook dat een deel van de appartementen direct aan het water ligt, met boten voor de deur en soms zwembaden op de daken.
Heel leuk om rond te lopen! Tussen alle dure auto’s kwamen ook dit gezellige VW busje tegen.
Vela Blanca
Na deze bruisende stad te hebben ervaren, gingen we de dag erna ankeren in Cabo de Gata. En dan vind je deze bijzondere ankerplaats met de witte wand, die lijkt op een wit zeil (Vela Blanca). Daar waren we de enige boot:
Het bijzondere is dat zowel de donkere rotsen als het witte gedeelte van vulkanische oorsprong zijn.
Miljoenen jaren geleden was dit gebied vulkanisch actief. Verschillende uitbarstingen vormden dikke lagen lava, as en ander vulkanisch materiaal.
- De donkere rotsen bestaan onder andere uit andesiet en daciet, gesteenten die ontstaan wanneer magma afkoelt en stolt.
- De witte rotswand bestaat uit veranderde vulkanische tufsteen, een gesteente dat voornamelijk uit samengeperst vulkanisch uitbarstingsmateriaal bestaat.
- Door verschillen in samenstelling, chemische verandering en erosie is dat opvallende kleurcontrast ontstaan.
Marbella
Nog steeds harde wind, dus naar een volgende haven gegaan. Dat is de haven van Marbella.
In jan 2023 waren we ook in Marbella en genoten van de mooie lanen en boulevards daar. Nu zijn we de oude stad ingegaan die verrassend leuk was.
La Duquesa
Tot slot van de vaartocht langs de zuidkust van Spanje, was de plek La Duquesa. Leuke goed onderhouden stad, met een gezellige haven en prachtig havenkantoor in blauw-wit.
Gibraltar in zicht
En bij het afvaren hadden we nog een stuk te varen tot Gibraltar en toen we het uiterste puntje naderde van Spanje, kwam Gibraltar in zicht. Dit is onze volgende bestemming!
