“If you can dream it, you can do it”

226. Canarische eilanden en Kaapverdië

We vonden het geweldig om langs de Marokkaanse kust te varen en het land in te trekken. Gastvrije mensen, prachtige natuur en indrukwekkende cultuur met lange historie.

Toch moesten we weer verder, want volgende avonturen wachten op ons.

Dus na het bezoeken van de leuke stad van Rabat, besloten we de oversteek te maken naar de Canarische eilanden. Dat was toch nog 3 dagen zeilen, want de Marokkaanse kust is lang.

Maar dit ging voorspoedig en het helpt als je deze fantastische dolfijnen onderweg tegenkomt die even meezwemmen voor de boot!

Canarische eilanden

De eilanden die wij kennen van de Canarische eilanden zijn vooral (van noord naar zuid) Lanzarote, Fuerte Fentura, Gran Canaria en Tenerife. Maar de Canarische eilanden bestaan uit 13 eilanden, waarvan er 8 bewoond zijn.

En het eerste eiland dat wij tegenkwamen was het eiland La Graciosa, dus terwijl we deze met nog 2 uur varen zagen verschijnen in de verte, zag Gilles wat anders. Namelijk een haai zwemmen voor de boot! Het viel hem op dat er een aparte vin uit het water stak en dat er iets groots zwom dat een zigzag beweging maakte. En toen het dier echt voor de boot langskwam, zag hij duidelijk een haai van ongeveer 3 meter. Slik, we zijn echt in andere wateren terecht gekomen!

We voeren de haven van Caleta de Sebo binnen. En bij de havenmeester hing een bord met alle haaiensoorten die voorkomen bij de Canarische eilanden. Gezellig. Het bleek de soort Blauwe Haai te zin geweest die Gilles had gezien. Zelfs deze ferry die voor ons in de haven lag verwees er naar 😉.

La Graciosa

We zijn een paar dagen op dit kleine eiland geweest en ik vond het indrukwekkend. Het is eigenlijk een eenvoudig vissersdorp, heel ongerept, zelfs geen geasfalteerde wegen, nauwelijks verkeer en heel kleurrijk, namelijk met witte huizen, goudgele zandvlaktes, donkere grote vulkanen op de achtergrond en de turquoise Atlantische Oceaan.

Straten van zand

Er zijn maar 2 plaatsen op dit natuureiland en in Caleta de Sebo woont vrijwel iedereen. Het bijzondere  is dat je er letterlijk door het zand loopt. Er zijn geen asfaltwegen en geen verkeerslichten. De lage, witgekalkte huizen hebben vaak blauwe of groene deuren en luiken. We besloten de fiets te pakken en een rondje door het dorpje te fietsen.

Vulkaan

La Graciosa is volledig van vulkanische oorsprong. Het landschap bestaat uit zandvlaktes, duinen, kleine vulkaankegels en nauwelijks bomen. En dat begint meteen buiten het dorpje, dus we zijn ook nog een stuk dit mooie pad op gefietst richting de vulkaan.

We hebben lekker gegeten in 1 van de restaurantjes en na een mooie zonsondergang en prima nacht, stonden we de volgende dag vroeg op om naar Gran Canaria te varen.

Las Palmas

We kwamen aan in Las Palmas, de hoofdstad van het eiland Gran Canaria. Daar stapte Fleur Pullen aan boord. We kennen Fleur sinds 2019, toen zij en haar vriend ook een Lagoon42 hadden gekocht en net als wij regelmatig in de haven van Stavoren waren. We gingen uit eten, samen klussen op de boot en oefenen met varen, want we waren alle 4 geen ervaren catamaranzeilers!

Inmiddels heeft Fleur de boot verkocht, maar ze vaart regelmatig met vrienden mee aan boord, zoals bij ons een week in oktober 2025 in Griekenland en nu ging ze de 8 dagen meevaren van Las Palmas naar Kaapverdie. Want dat is best een eind varen, dag en nacht! En zij is ook crewmember, net als William Kegel de beste vriend van Gilles, voor de oversteek straks vanuit Kaapverdie naar de Cariben.

Fleur heeft deze tocht van Las Palmas naar Kaapverdie al eerder gemaakt en ook de Atlantische oversteek vanuit Kaapverdie, dus zij had veel tips voor ons. Bijvoorbeeld dat je beter in Las Palmas boodschappen kan doen voor de 3 weken oversteek, omdat er hier grote Spaanse supermarkten zijn en op Kaapverdie zijn boodschappen veel schaarser en duurder.

20 kratjes aan boodschappen

We maakten een lijst samen, ook voor de 8 dagen dat we met z’n 3-en aan boord zouden zijn, en kocht al veel in voor de Atlantische oversteek wat houdbaar is. Denk aan rijst, pastasauzen, bonen, houdbare melk, koek, frisdrank, koffie, chips, nootjes, etc. Met 3 volle supermarktkarren reden we naar de kassa. En deze supermarkt is voorbereid op zeilers die hier komen inslaan, dus ze deden alles netjes in kratjes, ook diepvriesproducten.

Je ziet hier alle kratjes en de lange kassabon van € 900, wat ik geen verkeerde prijs vond voor bijna een maand eten voor 4 personen.

De kratjes werden door de supermarkt opgeslagen en de volgende dag bezorgd in tasjes op de steiger waar we met de catamaran aanlegden. Wat een geweldige service!

En natuurlijk moesten we al deze 20 kratjes ook nog ‘wegwerken’ op de boot. Maar dat ging best snel met z’n 3-en, ik had al eerder in Spanje 4 grote doorzichtige opslagboxes gekocht en kratjes en zo hadden we een ontbijtkratje met koffiepakken en havermout bijvoorbeeld, een avondeten kratje met rijst, pasta, alle conservenblikken met bonen en erwtjes, snackjeskratje met nootjes, chips, koekjes, en natuurlijk zaken in de diepvries (100 liter) en de frisdrank ging onderin de boot waar luiken zijn met veel opslag.

Atlantic Ralley Crossing (ARC)

We hadden nog wat klusjes te doen aan boord en nog wat spullen te kopen en ook hier was Las Palmas goed bevoorraad. Dit heeft ook te maken met de organisatie ARC (Atlantic Ralley Crossing), zij regelen al 40 jaar het vertrek van zeilboten vanuit Canarische eilanden en Kaapverdië naar het Caribisch gebied. Er gaan ruim 200 boten deze oversteek maken eind november waarvan 70 catamarans! Je kunt je inschrijven bij deze organisatie en zij begeleiden je dan met de oversteek: je krijgt briefings in Las Palmas, ze doen een check op de boot, ze helpen met de route en varen zelf ook mee om in situaties van nood te kunnen helpen. Bij aankomst natuurlijk een groot feest met alle overstekers!

Alle boten die meedoen aan de ARC hebben een vlag in de mast, zodat ze herkenbaar zijn en we zagen al veel boten in de haven liggen. Wij hebben dit ook onderzocht om aan mee te doen, maar we vonden het vrij duur en we hebben al veel ervaring als zeilers opgedaan in de afgelopen 7 jaar en bijna 25.000 mijl varen, dus we trekken liever ons eigen plan. Maar leuk was het wel om te zien, want het bruist echt in de haven van Las Palmas en je ziet overal zeilers die klusjes aan het doen zijn, inkopen of uit eten gaan.

Klusjes, zeilspullen kopen, reparaties en andere voorbereidingen

We zijn ongeveer 3 dagen in Las Palmas gebleven om de inkopen te kunnen doen, klusjes en kleine reparaties te doen. En ook om nog wat zeilspullen te kopen.

We hadden een lijst hiervan gemaakt, waaronder ook de EHBO koffer checken valt en het MOB (Man Overboard) apparaatje in het reddingsvest van Fleur koppelen aan de boot. We hebben alle 4 zo’n klein apparaatje in het reddingsvest zitten, elke boot heeft een uniek nummer (MMSI) en als je in water belandt, draait de boot meteen om naar dit apparaatje. Je hoort het namelijk niet altijd in de nacht als er iets of iemand overboord valt….

We lagen overigens niet de haven van Las Palmas, want die was echt uitverkocht door de vele ARC boten, die hadden voorrang. Dus we gingen regelmatig met het dinghy naar de wal toe vanuit een grote goed beschermde ankerbaai voor de stad Las Palmas.

Interview Algemeen Dagblad

Ik had ook nog een aantal online trainingen die ik vanuit de baai Las Palmas gaf, want dat loopt ook door! En ik had in oktober een interview gegeven aan het Algemeen Dagblad over ons leven aan boord. En toen dat geplaatst werd in de zaterdageditie, ontplofte mijn LinkedIn en WhatsApp met allerlei leuke berichtjes van mensen die het hadden gelezen. Ook mensen die ik al 10 of 15 jaar niet had gesproken (oud-collega’s of studiegenoten) die soms ook niet wisten dat ik nu dit leven had. Heel leuk!

8 dagen zeilen van Las Palmas naar Kaapverdië

De oversteek van Las Palmas (Gran Canaria) naar Mindelo (Kaapverdië) is 900 mijl en met gemiddeld 5 knopen per uur, doe je er zo’n 8 dagen over. Dag en nacht varen, geen stops mogelijk op eilanden.

We hielden het weer in de gaten en dat zag er goed uit, redelijk wat wind, golven van noord naar zuid en veel zon (voor de zonnepanelen), dus na 3 dagen alles gereed te hebben, besloten we meteen af te varen.

Spannend, want Gilles en ik hadden nog nooit langer dan 1 nacht, 2 nachten of 3 nachten doorgevaren. En dat hadden we in die 7 jaar catamaran zeilen nog maar een keer of 10 in totaal gedaan. Maar alle seinen stond op groen, dus we vertrokken!

We hadden met z’n 3-en het wacht lopen verdeeld in shiftjes van 4 uur en ieder had 2x zo’n shift (dus 24 uur in totaal is dan gedekt). De verdeling ging naar ‘bioritme’, ik ben echt een ochtendmens, minder goed in de nacht varen. Mijn shift was van 7.00-11.00u + 19.00-23.00u, Fleur had 11.00-15.00u en 23.00-3.00u en Gilles 15.00-19.00u en 3.00-7.00u.

Bioritme

In een shift had je 4 uur de verantwoordelijkheid achter het stuur plaats te nemen, de zeilen goed te bedienen (soms valt wind weg of verandert de wind), andere schepen in de gaten te houden (’s nachts op de radar), energiemanagement (is er genoeg stroom en water) en 1x in de 3 dagen had je een kookbeurt. Avondeten deden we samen, ontbijt en lunch verzorgde iedereen voor zichzelf met het principe self-service en self-clean.

En je komt achter allerlei praktische zaken, zoals wat doe je met je afval? Organisch afval kan van boord, we hebben 4 prullenbakken aan boord (3 cabines + in de keuken), maar er is best veel plastic, etc. We konden gebruiken maken van Fleur’s ervaring en zij deed altijd droog afval in een grote lege waterfles, zelfs soms groter plastic afval eerst in stukjes knippen, karton in stukjes scheuren. En door de dop erop, ging het niet ruiken. We vonden een grote lege waterfles in Las Palmas. En handig voor straks 3 weken afval verzamelen.

Het ging hartstikke goed in deze 8 dagen! Ik had gedacht dat ik het misschien wat saai zouden, de avondshift wat spannend (je ziet niks….) en ik zag wat op tegen 7 nachten al zeilend slapen of met motoren).

Maar het bleek allemaal heel relaxed, er waren weinig schepen, veel zon, het energiemanagement ging goed, de wind was vaak constant en later in de dagen viel de wind wat weg, dus hebben we 400 liter diesel uiteindelijk toch nog verbruikt. Maar we kwamen in een relaxed ritme van elkaars shiftjes overnemen, lekker eten maken, beetje kletsen, lezen, podcasts luisteren, genieten van het zeilen en de mooie grote Atlantische golven om ons heen. We hebben dolfijnen gezien, vliegende vissen, plukken zeewier.

En een bijzonder fenomeen: plankton dat bij beweging een kort lichtflitsje maken of zelfs blauw oplichten. Dus achter de boot en naast de boot zag je ’s avonds deze lichtjes of blauwe kleuren in het water. Niet zo fel als hier op de foto die ik op internet vond, maar bijzonder om te zien was het wel.

Land in zicht

En na 7,5 dag kregen we land kregen in zicht! We zagen het eerste eiland van Kaapverdië al opdoemen (Santo Antão) en wij zouden naar het 2e eiland, São Vicente gaan, waar de grote baai bij de stad Mindelo was.

We konden dus de vlag hijzen!

Het was 18.00u, de zon begon al onder te gaan en toen we om 19.00u het anker lieten zakken in de baai was het donker.

Geproost samen op de goede oversteek en op de achtergrond klonk al Kaapverdiaanse drumbands, want er bleek een muziekfestival op het eiland, dus we kwamen helemaal al in de sfeer!

Waar ligt Kaapverdië?

Op ongeveer 600 kilometer ten westen van Afrika, ter hoogte van Senegal. De 10 eilanden waren eeuwenlang een Portugese kolonie. Op 5 juli 1975 werd Kaapverdië onafhankelijk. In 2025 vierde het land dus zijn vijftigjarig bestaan als onafhankelijke staat.

De officiële taal is Portugees, maar op straat hoor je vooral Kriolu. Dit is de Kaapverdische creooltaal, ontstaan uit het contact tussen Portugese en Afrikaanse talen. De taal kent verschillende varianten per eiland.

Alle 10 eilanden zijn van vulkanische oorsprong, maar verschillen erg van elkaar. Er is een groepje van 5 eilanden die het meest naar het westen liggen en dan 120 km naar het oosten liggen ook 5 eilanden. Er zijn eilanden die meer woestijnachtig zijn, anderen zijn groen, ruig, met bloemen of zoutvelden.

De haven van Mindelo

Na een goede nachtrust, voeren we in 5 minuten naar de haven van Mindelo. We werden vriendelijk ontvangen door 2 Kaapverdiaanse havenmedewerkers in een gekleurd bootje. Ze gaven aan dat we ‘achteruit’ moesten inparkeren en dat we aan de voorkant met onze lijnen aan een bal bevestigd werden. Deze aanlegwijze hadden we nog niet eerder meegemaakt 😉. Maar de catamaran lag er mooi bij zo, met de heuvels op de achtergrond.

Rotterdam in Kaapverdië

We liepen de betonnen steiger op, hoera, vaste grond onder de voeten na 8 dagen! Aan de overkant van de haven trok een charmant gebouw mijn aandacht, er hingen wat foto’s aan de muur, ik zie ‘Cultural Centro do Mindelo’ staan.

En ik denk dat ik de Euromast zie op een foto. Kan toch niet? Jawel, er was een tentoonstelling van 75 jaar Kaapverdianen in Nederland. En dan met name Rotterdam. Hoe leuk! We liepen de tentoonstelling binnen en een zee van herkenning: foto’s van de Witte de With straat, zonnen op het gras van de Kralingse Plas, zomercarnaval en de geweldig foto met de Euromast. Maar ook foto’s van de jaren ’50 en ’60 in een album dat je met witte handschoentjes aan mocht doorbladeren. We vielen met onze neus in de boter!

Ik wist dat in Rotterdam een grote gemeenschap uit Kaapverdië woonde, toen ik 30 jaar geleden studeerde in Rotterdam zaten er ook een aantal in mijn studiegroep. Ze hebben altijd een goede reputatie gehad, dus ik liep met een glimlach deze tentoonstelling rond.

Zagen van de tonijn

We liepen verder, kleurrijke huisjes, veel mensen op straat die fruit verkochten en ook een lokale vismarkt en groentehal.

Daar zagen we een aantal mannen druk bezig boven een homp vis. Dit bleek het laatste restje van een enorme tonijn te zijn die ze te lijf gingen om in stukken te zagen. Je merkt duidelijk dat je Europa hebt verlaten, dit is echt veel meer Afrikaans qua sfeer en cultuur.

En dit eiland, São Vincente, wordt ook wel het muziek eiland genoemd. De beroemde zangeres Cesária Évora komt ook van dit eiland, mensen zijn trots op haar, je ziet overal haar afbeeldingen door haar geboorteplaats Mindelo heen.

Luxemburgse vrienden aan boord

Fleur stapte van boord, haar vriend kwam haar een week opzoeken op het eiland, voordat ze met ons de Grote Oversteek naar de Cariben zou maken. En onze vrienden uit Luxemburg zouden een week aan boord komen om mee te zeilen. Heel leuk! Joe en Birgid kennen we sinds 2020 en hun vrienden Charel en Heike zijn vorig jaar met ons meegevaren in Griekenland en komen nu voor de 2e keer aan boord. Je ziet hier ook vanuit het vliegtuig de foto die zij maakten van de haven en waar je onze catamaran ziet liggen!

Hun vakantie gaf ons ook de gelegenheid om wat meer van de eilanden van Kaapverdie te zien, want we hadden tot nu toe alleen Mindelo gezien 😉. Dit is de route die we hebben gevaren:

São Antão

Eerst zijn we boodschappen gaan doen, waarbij er zeker supermarkten in Mindelo zijn, maar de bevoorrading is niet optimaal. Geen koffie, eieren en brood op die dag voorradig. Op is op, todat er weer scheepsladingen komen vanaf het vaste land. Maar we hebben voor zeker 4 dagen kunnen inkopen en de anderen dagen hoopten we uit eten te kunnen gaan.

De volgende dag zijn we naar het meest westelijke eiland van Kaapverdie gevaren, het eiland naast Sao Vincente waar Mindelo op ligt, namelijk het eiland Santo Antão. Weer een heel ander eiland: ruig, groen, hoge bergen en leuke vissersdorpen. Zoals hier in het vissersdorp Tarrafal de Monte Trigo.

We ankerden naast de gekleurde vissersbootjes. Je ziet ook wat een heerlijk weer het is, zeker in november!

Ik liet de drone omhoog gaan, zodat je zwarte strand goed kon zien die op dit vulkanische eiland ligt en ook de gekleurde huisjes bij dit vissersdorpje.

We hebben aan boord gekookt en hadden een mooie zonsondergang.

Verse langoustine

De volgende ochtend waren Gilles en ik vroeg op, rond 7.00u, altijd fijn om een beetje op te ruimen voordat de gasten wakker zijn. En er kwam een vissersbootje op ons af waarbij de vissers vers gevangen langoustines aanboden voor € 20 per kilo (de munteenheid is Kaapverdiaanse escudo’s, maar euro’s worden ook aangenomen en de wisselkoers is ongeveer gelijk, 1 euro = 97 escudo’s).

We hebben 2 kilo langoustines genomen bij de vissers. Je ziet hier hoe Gilles ze in ontvangst namen. De Luxemburgers waren blij met deze verse vangst, maar hoe gingen we ’s avonds klaarmaken om te eten…? Charel heeft via ChatGPT een onderzoekje gedaan en samen met Gilles de langoutines klaargemaakt. We hadden een prima vers avondmaal!

Zwemmen met schildpadden in São Pedro

Terug naar het eiland São Vincente gevaren en de noordoostpassaat waaide flink, dus een 2e fijne zeiltocht kwam eraan. Nu naar het zuiden van het eiland waar Mindelo op ligt, namelijk de plaats São Pedro. Hier zijn veel grote groene zeeschildpadden waar je mee kunt gaan zwemmen. Er waren er veel, ook veel bootjes erom heen, maar het was fijn snorkelen rondom de schildpadden. Met de Go Pro deze beelden gemaakt:

Onbewoond eiland Santa Luzia

We voeren verder naar het oosten, in Santa Luzia. Het eiland is droog, heeft nauwelijks geschikte landbouwgrond en weinig mogelijkheden voor een permanente zoetwatervoorziening. Dit is daarom een onbewoond eiland, je mag er ook niet op komen. We ankerden hier en konden fijn zwemmen. Dit eiland is helemaal aan de natuur overgelaten.

São Nicolau

Tot slot het eiland São Nicolau, het laatste eiland dat we zouden bezoeken. We kwamen aan in Tarrafal de São Nicolau, een klein dorpje met veel vissersbootjes en kleurrijke huizen. Mindelo is de enige haven van alle 10 Kaapverdiaanse eilanden, dus hier ook geen aanlegsteigers, we moesten we op de kade stappen bij vissers.

In de negentiende eeuw was São Nicolau een centrum van de Kaapverdische walvisvaart. Later werd Tarrafal vooral bekend om de visverwerking, met name tonijn.

We zagen trouwens een mooi blauw beschilderde muur met beeltenissen van de Kaapverdiaanse voetballers die sinds deze zomer zich voor het eerst kwalificeerden voor een WK Voetbal. Knappen prestatie voor zo’n kleine bevolking, maar met getalenteerde voetballers. Kaapverdianen hebben over het algemeen een lang slank postuur en kunnen snel en behendig bewegen.

Inmiddels begon het groente en fruit op te raken en brood en eieren waren ook welkom. Dus we zijn boodschappen gaan doen. En uit eten bleek lastig, Veel restaurantjes waren dicht. Dus we liepen terug naar de kade, druk pratend over wat we dan moesten doen qua avondeten. En bij de kade zagen we een drukte van belang. Daar waren zojuist vissers aangekomen met de buit van de dag. We kochten voor € 9 een tonijn van 3,5 kg en voor € 1,50 een kleine makreel. En ons kostje voor vanavond was weer gekocht. Ook voor het eerst dat we een tonijn moesten klaarmaken, maar YouTube doet wonderen met tutorials 😉.

Terug naar Mindelo

We sloten de week af met een etentje in het gezellige restaurant Nautilus. Je ziet hier de spiesen op de tafel staan, dat is een specialiteit van Kaapverdie. Met vis, varken, kip en allerlei gegrilde groentes.

En overal waar je komt in de restaurants is live muziek, vooral Portugese fado, Braziliaans of Kaapverdisch. Heel leuk en sfeervol! De typisch Kaapverdiaanse muziek wordt morna genoemd, vaak melancholische muziek over liefde, heimwee, afscheid en verlangen.  

Heike en Charel hadden nog een leuk cadeau voor ons gekocht: 2 armbandjes die voor zeilers geluk brengen. Deze hadden ze op hun bezoek bij hun zoon die in Den Haag woont, gekocht in een winkeltje. Zeilers in vroegere tijden merkten dat ‘pigs and hens’ bij schipbreuk vaak overleefden in hun kooien of aan land konden zwemmen. Dus ze haalden deze beesten soms ook aan boord als geluk. Dus de armbanden staan hier symbool voor. Ze hadden deze armbanden voor ons gekocht als talisman voor de Atlantische oversteek. Heel attent, we hebben ze meteen omgedaan!

ARC vertraging 50 knopen

We waren dus een week weggeweest vanuit Mindelo en in die week was het drukker geworden in de haven en in de baai. Want steeds meer schepen arriveren om in november of december de Atlantische oversteek te maken. Maar de 78 boten die vanuit Las Palmas zouden vertrekken naar Mindelo hadden vertraging opgelopen. Het was namelijk na onze week van 8 dagen oversteken, eerst een week windstil geweest en daarna een week 50 knopen wind vanuit het zuiden. Echt niet goed om te gaan varen! Dus de ARC is later vertrokken. Daardoor konden wij overigens nog een paar dagen in de haven aanmeren, waar we blij mee waren.

De volgende ochtend maakten de Luxemburgers hun kabines schoon voor hun vertrek die middag en kwam de was naar boven: 15 stuks beddengoed van al onze kabines en 20 handdoeken. Maar er liep een dame over de steigers in de haven die een wasservice aanbood: voor 2 euro per kg wilde zij alles wassen, drogen en opvouwen en je zou het einde middag weer terugkrijgen. Uiteindelijk hadden we 19 kilo, dus fijn dat we dit konden laten doen!

Het was heel gezellig onze vrienden weer een week aan boord te hebben (sinds 2020 nu de 4e keer!)

Horizon crew is compleet

Na het vertrek van de Luxemburgers kwamen Fleur en William aan boord, dus de crew voor de Atlantisch Oversteek was nu compleet!

We hebben met hen een lijstje gemaakt met de laatste (verse) boodschappen die we  nog moesten halen, de laatste zeilspullen gekocht en nog wat laatste reparaties en klusjes. Ook gezellig uit eten geweest in de Kaapverdiaase restaurants en hier aan de haven ligt de Sailor’s Bar of Floating Pontoon, daar kon je ook wat eten en drinken.

En inmiddels waren de 78 boten vanuit de ARC groep ook binnen, dus het was een gezellige drukte in de haven en in de baai met veel Franse boten, Duitsers en een enkele Nederlander en Engelse.

Ik heb onze drone de lucht in gelaten om een overzicht te krijgen van de haven en de baai en daar zie je al behoorlijk wat boten liggen! En onze catamaran bij het rode pijltje:

Onze laatste actie was uitchecken bij de douane en bij de politie en waren we er klaar voor ons te vertrekken. Dus Caribische zeeën, we komen eraan!